tag:blogger.com,1999:blog-73428603147383025352012-02-06T02:54:05.091-08:00ပ်ိဳေခတ္http://www.blogger.com/profile/12723424946272185116noreply@blogger.comBlogger91100tag:blogger.com,1999:blog-7342860314738302535.post-6779260200637461512010-02-28T03:03:00.000-08:002010-02-28T03:06:14.085-08:00မာယာျပည့္ႏွက္ လမ္းမထက္က<br />ငါ့အသက္ရွဴသံေတြ ၾကားေလတိုင္း<br />နင္ေျပာဖူးတဲ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း စကားသံမ်ားကို<br />ငါ့ႏွလံုးသား မမွဳခဲ့ဘူးဆိုတာ သတိရေပးပါ....<br /><br />အခ်ိဳသာဆံုး ခ်စ္ျပတတ္တဲ့<br />နင့္ႏွဳတ္ခမ္းထက္က စကားလံုးေတြကို<br />ငါခပ္ၿပံဳးၿပံဳးေလး မသိသလိုေက်နပ္မေန၀ံ့ေတာ့တာ<br />နင္ႀကိဳသိႏွင့္ပါေစ....<br /><br />မၾကာမၾကာ ေပ်ာက္ကြယ္တတ္တဲ့<br />နင့္စိတ္အာရံုေတြထဲက ငါဆိုတာကေလ<br />နင့္ခ်စ္ျခင္းေတြကို စြန္႕လြတ္ေပးလိုက္ရသလို<br />ငါ့အၿပံဳးေတြပါ အဆစ္ထဲ့ထဲ့ေပးေနရဆဲပါပဲ.....<br /><br />အရွံဳးဆိုတာကို မုန္းတီးတတ္လာခဲ့လည္း<br />ငါကိုယ္တိုင္ နင့္အတြက္ရွံဳးႏွိမ္ေနတတ္တဲ့အျဖစ္ကေတာ့<br />နင့္ကိုဆက္ခ်စ္ေနဦးမဲ့ ငါ့ကိုေျပာင္းလဲခြင့္မေပးတဲ့<br />ဆက္လြမ္းေနေလဦးဆိုတဲ့ အမိန္႕နဲ႔ ၀ိဥာဥ္မေလးျဖစ္ခြင့္ပါပဲ....။ ဗ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7342860314738302535-677926020063746151?l=pyokhit.blogspot.com' alt='' /></div>ပ်ိဳေခတ္http://www.blogger.com/profile/12723424946272185116noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7342860314738302535.post-14660001962786878572010-01-29T06:24:00.000-08:002010-01-29T06:25:06.275-08:00တစ္ဖက္သတ္ခ်စ္ျခင္းမ်ဳိး မဟုတ္ခဲ့ေပမဲ့ <br />တစ္ဦးတည္းခ်စ္ျခင္း ျဖစ္ျဖစ္သြားလို႕<br />ႏွစ္ဦးသားခ်စ္ျခင္းေတြၾကားထဲ<br />မ်က္ရည္ကအသက္ဆက္ေပးခဲ့ရတယ္...<br /><br />တခါတရံနင္ေျပာတဲ့အခ်စ္ဆိုတာက<br />ငါ့ကိုေလာင္ၿမိဳက္ေစတဲ့မီးစတစ္စျဖစ္ရံုသက္သက္<br />တခ်ိန္ခ်ိန္ေရာက္တိုင္း ေနရစ္ခဲ့ေနရလည္းပဲ<br />အမွတ္မရွိေစာင့္စားျခင္းေတြ ငါ့အတြက္ရွိေနဆဲပဲ…<br /><br />မာနဓားသြားဆိုတာလည္း တံုးအလို႕<br />ခံႏုိင္ရည္ေတြလည္း ၿပိဳပ်က္ၿပီး<br />စိုးရိမ္စိတ္အျပည့္နဲ႔ ေ၀းရမွာသိပ္ေၾကာက္တဲ့ ငါ<br />ခပ္ယဲ့ယဲ့နဲ႔ဘဲ နင့္ေဘးနားမွာရွိေနဆဲပါပဲ…<br /><br />မ်က္ရည္ဆိုတာကို သိပ္မုန္းတဲ့နင္<br />နင္နဲ႔ပတ္သတ္ရင္ မ်က္ရည္သိပ္လြယ္တဲ့ငါ<br />ဒီႏွစ္ဦးၾကားက ကြာဟခ်က္ တခ်ဳိ႕<br />ညွိယူရင္း ငါဆက္ငိုေႂကြးေနရဦးမွာပါပဲ…<br /><br />လိုက္ေလ်ာမွဳကင္းတဲ့ နင့္ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းတိုင္းျပည္မွာ<br />ငါ့အခ်စ္ေတြက အေလ်ာ့ေပးသည္းခံျခင္းၿမိဳ႕ပ်က္ျဖစ္လို႕<br />နာက်င္ျခင္း ေ၀ဒနာေတြေပးေနေပမဲ့လည္း<br />ေ၀းကြာျခင္းေတြမနီးစပ္ေစဖို႕ႀကိဳးစားေနခဲ့ရတယ္...<br /><br />စကားလံုးတုိင္းရဲ႕ တန္ဖိုးကက်ဆင္းလာေတာ့<br />ေျပာရသူ အင္အားလည္းတျဖည္းျဖည္းယုတ္ေလ်ာ့<br />တခ်ိန္က မာနဆိုတာကလည္းပဲ အေပါစားဆန္ဆန္<br />ဟားတိုက္သူထံက ဒီတခါေတာ့ခြင့္ျပဳေနာ္ ဆိုတာပဲထပ္ၾကားရျပန္ၿပီ။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7342860314738302535-1466000196278687857?l=pyokhit.blogspot.com' alt='' /></div>ပ်ိဳေခတ္http://www.blogger.com/profile/12723424946272185116noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7342860314738302535.post-65536028388587697322010-01-29T06:23:00.000-08:002010-01-29T06:24:08.205-08:00ေျပာင္းလဲတတ္လြန္းတဲ့ ေလာကႀကီး<br />ယံုၾကည္ႏိုင္စရာရယ္လို႕ ဘာမ်ားရွိဦးမွာလဲ….<br />အရာရာက အလိုတူျခင္းေရာ အလိုမတူျခင္းေရာကင္းကင္းနဲ႔ပဲ<br />သူဆႏၵသူ႕ေဆာင္ သူလိုရာေျပာင္းလဲေနတတ္တုန္းပဲ……<br />ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လား စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လား……<br />ဒီလိုနဲ႔ တျဖည္းျဖည္း ငါ ေနခဲ့တဲ့ရက္ေတြလည္းရွည္ခဲ့ၿပီ<br />ငါ့ကိုျဖစ္တည္ေစသူလည္း ေျပာင္းလဲလို႕လာခဲ့…..<br />သူ တျဖည္းျဖည္း အိုေဟာင္းလို႕လာေနၿပီ…..<br /><br />ႁခြင္းခ်က္ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ …..<br />သူ႔စိတ္ဆႏၵေတြကေတာ့ ေျပာင္းလဲျခင္းထဲပါမသြားဘူး<br />ထာ၀စဥ္ မေျပာင္းလဲဘဲ ငါဆိုတာကိုစိတ္ကူးေလးနဲ႔ေမွ်ာ္ၾကည့္စဥ္ထဲက အတိုင္းေလးပဲ….<br />ေလာကဓံကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး အံတုႏိုင္ခဲ့….<br />ငါ့ဆီက ဆိုးဒဏ္ ေကာင္းဒဏ္ ေရြးယူလို႕ မရခဲ့သလို<br />သူကိုယ္တိုင္လည္း ဆိုးျခင္းေကာင္းျခင္း ဘယ္အရာကိုမွ<br />ေရြးယူလိုတဲ့ ဆႏၵမရွိခဲ့ဘူး……..ဆိုတာ ငါသိလိုက္ရၿပီ<br />သူမွ မဟုတ္ပါဘူး သူ႕လိုသူတိုင္းဆႏၵေတြထပ္တူပဲ<br />တစ္ခုခုကိုေရြးခ်ယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဆိုးဒဏ္ကိုပဲ ေရြးၾကဦးမဲ့သူေတြ။<br /><br />ငါ့ အက်ဳိးအတြက္ သူ အဆိုးခံၾကလြန္းေတာ့<br />သူအခ်ိန္မတိုင္ဘဲ ပိုအိုေဟာင္းသြားရၿပီ<br />သူေမာပန္းေနၿပီလား နာက်င္ေနၿပီလား<br />ငါဒီလိုျဖစ္ဖို႕သူပ်ဳိးေထာင္ခဲ့ရတာေမာပန္းေနၿပီလို႕ ေျပာလွည့္ပါေတာ့လား<br />ႏွဳတ္က ထုတ္မေျပာေပမဲ့လည္း သူ႔အၿပံဳးေတြထဲမွာ ျမင္လိုက္ရတယ္<br />ငါတို႕ရဲ႕အၿပံဳးေလးေတြက သူ႔အတြက္အားေဆးတစ္ခု<br />သူ႕ရဲ႕ထာ၀ရႏုပ်ဳိလန္းဆန္းေနတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြနဲ႔<br />သူ႕အေမာ သူ ျပန္ေျဖေနခဲ့တယ္…..<br />သူ႕ ဒဏ္ရာ သူ ကုသေပးေနခဲ့တယ္……<br /><br />ေတာင္းပန္ပါတယ္ ေမေမ … သမီးတကယ္ပဲ မွားခဲ့ပါတယ္<br />တခ်ိန္က နာခံလိုျခင္းမဲ့မိတာေတြရွိခဲ့ဖူးတာ နားမလည္တတ္ေသးလို႕ပါ<br />ေမေမ့ရဲ ႕ မေျပာင္းလဲျခင္းေတြေၾကာင့္ သမီးျဖစ္တည္ခဲ့ရၿပီ<br />သမီး ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးပါၿပီ သမီး ခံယူတတ္ခဲ့ပါၿပီ…….<br />ဒီလိုေလး စိတ္ထဲကေရရြတ္ရင္းေတာင္ ေက်နပ္ပီတိျဖစ္မိၿပီ…<br />သမီးငယ္ငယ္က အေမ၀ယ္ေပးခဲ့တဲ့ အရုပ္ကေလးကေလ<br />အခုေတာ့ ကမာၻမွာ သမီးအတြက္ တန္ဖိုးအရွိဆံုး၀တၳဳတစ္ခု<br />ျပန္မရႏိုင္ေတာ့မဲ့ မေျပာင္းလဲေသာလက္ေဆာင္……။<br />ဒီလိုေလး ေမေမ့ရင္ထဲတိုးေ၀ွ႕ရင္း ခြၽဲခြၽဲႏြဲ႕ႏြဲ႕ဖြင့္ဟမိရင္<br />ေမေမ ဘယ္ေလာက္မ်ားေက်နပ္ပီတိေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မိမလဲ<br />စိတ္ကူးေလးနဲ႔ေတာင္ သမီးေက်းဇူးဆပ္ရာေရာက္ပါတယ္လို႕မ်ား<br />ေမေမ ျပန္ေျပာဦးမွာလား ဟင္……….။<br /><br /><br />ေမေမ …. ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု အစကထက္<br />အိုေဟာင္းသြားၿပီေနာ္…သမီးဆိုးခဲ့လြန္းလို႕လားဟင္…..<br />အရင္က ဂ်ီက်ေနတဲ့ သမီးက အခု ေမေမ့နားမွာ အားျဖစ္ေစဖို႕<br />ေမေမ့အေမာေတြ ေျဖေပးမဲ့ အားေဆးတခြက္ ျဖစ္ေစဖို႕<br />ေမေမ့ မေျပာင္းလဲျခင္းေတြ သမီးအနားမွာတည္ရွိေနပါဦးေနာ္….<br />ၾကံဳလာရတဲ့ ေလာကဓံေတြကုိ သမီးတို႕ မသိလိုက္ရဘဲ<br />ေမေမ တစ္ေယာက္တည္းက်ိတ္ေျဖရွင္းေနခဲ့တယ္ဆိုတာ<br />သမီး သိႏွင့္ေနပါတယ္ ဒါေပမဲ့ ေမေမရယ္……<br />အကူအညီရယ္လို႕ ဘာမွေပးႏိုင္စြမ္းမရွိေလေတာ့လည္း<br />သမီး မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေပးတာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေနတယ္…<br />အခုေတာ့ ေမေမရယ္ အေထာက္အကူမရခဲ့ေတာင္<br />ေမေမရဲ႕စိတ္ထဲ ခံစားရတဲ့ဒုကၡေတြ ေ၀မွ်ေပးပါေတာ့ေနာ္…..။<br /><br />ေမေမကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္တုန္းကလုိပဲ<br />သမီးကို ကေလးေလးလို သေဘာထားတုန္းပဲေနာ္…<br />ေမေမရဲ႕သမီးအေပၚမေျပာင္းလဲျခင္းေတြထဲမွာ သမီးကို ခ်စ္ျခင္းေတြ<br />သမီးအေပၚ စိုးရိမ္ျခင္းေတြ သမီးအေပၚ ဂရုစိုက္ျခင္းေတြ<br />ေလ်ာ့ပါးျခင္းေ၀းၿပီး မေျပာင္းလဲဘဲ ဆက္ရွိေနဦးမယ္ဆိုတာ ေတာင္<br />ေမေမအနားက ေမေမ့ကိုယ္ပြားေလးအျဖစ္နဲ႔ သမီးကိုေလ<br />ေမေမနဲ႔အတူတူ ေလာကဓံဒုကၡဟူသမွ်ရင္ဆိုင္ဖူးေအာင္<br />ေျပာင္းလဲျမင္လွည့္ပါေတာ့ ေမေမရယ္…….။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7342860314738302535-6553602838858769732?l=pyokhit.blogspot.com' alt='' /></div>ပ်ိဳေခတ္http://www.blogger.com/profile/12723424946272185116noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7342860314738302535.post-57044738187218936802010-01-29T06:20:00.000-08:002010-01-29T06:22:49.214-08:00ေလေျပတခ်က္တိုက္ခိုက္ခ်ိန္တိုင္း<br />ေလေျပနဲ႔အတူ အလြမ္းေတြအနားကထြက္ခြာသြားၾကပါ<br />"အရူးမ"လို႕ ငါ့အားေခၚဆိုတတ္ေသာ သူအနားသို႕ ေရာက္ေအာင္သြားၾကပါ...<br /><br />ေသာ္တာလမင္းျပည့္၀စဥ္တိုင္း<br />ေအးျမတဲ့အလင္းနဲ႔အတူ ငါ့အျဖစ္ကိုၾကည့္ရွဳရင္း အေမွာင္ထဲထားသြားၾကပါ<br />"သတိရတယ္"လို႕ ငါေျပာခ်င္ေနေသာ သူကိုငါ့အေၾကာင္းေျပာေပးၾကပါ........<br /><br />မုသားေတြ ၾကားရခ်ိန္တိုင္း<br />ငါ့အာရံုေတြ ငါ့နားေတြအစားပိတ္ေနေပးၾကပါ<br />"အယံုလြယ္သူ" လို႕ ငါ့အားသတ္မွတ္ေနေသာ သူ႕အားယံုၾကည္ခ်င္လို႕ပါ.....<br /><br />ၿပိဳလဲေစေအာင္ နာက်င္ခ်ိန္တိုင္း<br />ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ငါ့ကို အျခားတပါးလ်စ္လ်ဴရွဳေနေပးၾကပါ<br />"ရွံဳးႏွိမ့္သူ"လို႕ ထပ္ခါထပ္ခါ ဟားတိုက္မဲ့အစား မ်က္ႏွာလႊဲေပးၾကပါ.......<br /><br />ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြျပည့္လွ်ံလာတိုင္း<br />မ်က္ရည္ေတြနဲ႔အတူ ခံစားခ်က္ေတြခုန္ဆင္းၾကပါ<br />"အမွတ္မရွိသူ"ဆိုတဲ့ ငါ့အား အျပစ္ဒဏ္အေနနဲ႔ ထာ၀ရလြမ္းေနမိန္႕ေပးသြားပါ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7342860314738302535-5704473818721893680?l=pyokhit.blogspot.com' alt='' /></div>ပ်ိဳေခတ္http://www.blogger.com/profile/12723424946272185116noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7342860314738302535.post-22125799103375149742010-01-29T06:19:00.000-08:002010-01-29T06:20:53.405-08:00မာယာေတြမ်ားလားလို႕ ဦးေႏွာက္နဲ႔ခ်င့္ခ်ိန္ေနလဲ<br />အေျဖမွန္မထြက္ဘဲနဲ႔ စံုလံုးကန္းခဲ့ျပန္ၿပီ<br />ငါဘာလို႕ ဒီေလာက္အမွတ္မရွိတာလဲလို႕<br />သူငယ္ခ်င္းေတြ ၀ိုင္းေျပာေနၾကေတာ့လည္း<br />ငါ တကယ္ခ်စ္မိေနလို႕ပါလို႕ အရွက္မရွိဘဲ ေျဖမိတုန္းပဲ...<br /><br />အလိမ္အညာေတြပါလို႕ သတိေတြေပးေနၾကလည္းပဲ<br />ခ်ဳိျမိန္ေစမဲ့ ကာရံေတြပါလို႕ ယံုၾကည္ေနမိတုန္းပဲ<br />ငါဘာလို႕ ဒီေလာက္တုံးအသြားတာလဲလို႕<br />အျပစ္တင္လာသူတခ်ဳိ႕ကိုေတာ့ ငါၿပံဳးျပရင္းပဲ<br />အခ်စ္ဆိုတာ ဒီလိုပဲလို႕ နားလည္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့တာပဲ....<br /><br />တခါတေလၿပံဳးျပေနတဲ့ နင့္အၿပံဳးေလးေတြကို<br />ငါ ေတြေတြေလးၾကည့္ရင္းပဲ ငါထပ္အရွံဳးေပးခဲ့တယ္<br />မၾကာမၾကာ စူးရဲရဲနင့္အၾကည့္ေတြကိုပဲ<br />ငါ စိုးရြံ ႔ရြံ ႔နဲ႔ပဲ ခိုးခိုးၾကည့္ၿပီး ႏွစ္ၿခိဳက္ေနခဲ့တယ္<br />ငါ့မ်က္လံုးေတြထဲမွာ အၿပံဳးဘာသာနဲ႔ စကားေတြဆိုေနခဲ့တာပဲ....<br /><br />ႏွိဳးစက္ တစ္ခုျဖစ္သြားခ်ိန္ေလးမွာေတာင္<br />တာ၀န္ဆိုတာတစ္ခုအတြက္ အခ်ိန္မွန္မွန္ ႏိုးထခြင့္ေပးရမယ္<br />ငါကေရာ နင့္အတြက္ႏွိဳးစက္တစ္ခုျဖစ္ခြင့္ရခဲ့ရင္<br />နင့္ရဲ႕ မနက္ခင္းနာရီေလးေတြတိုင္း ငါအခ်စ္ေတြနဲ႔ႏိုးထခြင့္ေပးရမွာပါလား<br />ငါတကယ္ပဲ နင့္ႏွိဳးစက္ေလး ျဖစ္ခြင့္ရခ်င္ခဲ့တာပါပဲ.....<br /><br />ကာလတစ္ခုအတြင္းမွာ သိပ္ခ်စ္သြားတာလားလို႕ေမးလာခဲ့ရင္<br />သံေယာဇဥ္ေတြကို သူလက္နက္အျဖစ္ယူေဆာင္လာၿပီး<br />ငါ့ကို ခပ္တင္းတင္းတုတ္ေႏွာင္ထားရစ္ခဲ့တာပါလို႕<br />ရုန္းထြက္ဖုိ႕ ေမ့ေလ်ာ့ရင္းပဲ ခ်စ္တတ္ဖို႕သိခဲ့တာပါလား<br />ငါေျဖေနက်အေျဖေလးတစ္ခုထဲကိုပဲ ငါဆုပ္ကုိင္ထားတုန္းပဲ.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7342860314738302535-2212579910337514974?l=pyokhit.blogspot.com' alt='' /></div>ပ်ိဳေခတ္http://www.blogger.com/profile/12723424946272185116noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7342860314738302535.post-61800972794784070512010-01-29T06:18:00.000-08:002010-01-29T06:19:02.444-08:00ေန႕စြဲေတြ မေသခ်ာေပမဲ့<br />ရင္ခုန္သံေတြေတာ့ က်မ္းက်ိန္၀့ံပါတရ္<br />မာယာဆိုတာ ျမဴတစ္စေလမွမပါ၀င္ခဲ့ဘဲ<br />ေၾကာက္ရြံ႕စြာ ဆံုဆည္းခဲ့ပါသည္......။<br /><br />"သူ"ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရနဲ႔ အႏူးညံ့ဆံုးသံုးၿပီး<br />သီးျခားဆက္သြယ္မွဳေလးဆီမွ လွဳပ္ခတ္သံအား<br />မသိစိတ္ေရာ အသိစိတ္ေရာ မသိေအာင္<br />ေစာင့္ေမွ်ာ္မွန္းမသိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့ပါသည္....။<br /><br />အခ်ိန္ဆိုတာ ပညတ္ခ်က္တစ္ခုဆိုခဲ့ပါလွ်င္<br />အဲဒီ ပညတ္ခ်က္အားလိုက္နာေစလို၍<br />ပညတ္ခ်က္အတြင္း၌သာ ေနေပးရန္ေတာင္းဆိုခဲ့ေသာေၾကာင့္<br />ေနေနပါ့မယ္လို႕ ကတိျပဳခဲ့ပါသည္....။<br /><br />မိုင္ေပါင္းရာခ်ီ ေ၀းကြာမွဳအေပၚ၌<br />မိုင္ေပါင္းကုေဋခ်ီေ၀းကြာမွဳမ်ဳိး မဟုတ္ေသးလို႕<br />နီးနီးေလးပါလို႕ ေျပာဆိုသတ္မွတ္ၾကရင္းကပဲ<br />ေ၀းလို႕ေ၀းမွန္းမသိ ေ၀းသြားခဲ့ပါသည္....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7342860314738302535-6180097279478407051?l=pyokhit.blogspot.com' alt='' /></div>ပ်ိဳေခတ္http://www.blogger.com/profile/12723424946272185116noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7342860314738302535.post-63351841464602609792010-01-29T06:17:00.001-08:002010-01-29T06:50:12.802-08:00ေမ့ပစ္ဖို႕ႀကိဳးစားေနလို႕ သတိေတြမေပးေတာ့ဘူး<br />ႏွဳတ္ဆက္ဖို႕အေရးမပါမိလို႕ မေမွ်ာ္လင့္ေနေတာ့ဘူး<br />ေနတတ္သင့္သေလာက္ေနတတ္ေနဖို႕<br />ငါ့မေန႕က စိတ္ေတြကို ဒီေန႕ေခၚမလာခဲ့ဘူး……<br /><br />Who am I ? ဆိုတဲ့အေျဖ ငါမသိေသးပါဘူး<br />ဒါေပမဲ့ What is my position? ဆိုတာေတာ့<br />ေမွ်ာ္လင့္ထားသလိုပဲ သိလိုက္ရတယ္<br />ဒါေပမဲ့ မေန႕ကေတာ့ ခံႏိုင္ရည္ေတြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားေသးတယ္…..<br /><br />ဒ႑ာရီေတြထဲကလို ငါ့မ်က္ရည္ေတြမခမ္းေသးေပမဲ့<br />ငါ တညလံုးအၾကာႀကီး မ်က္ရည္က်ဖူးခဲ့ၿပီ<br />ဘယ္ေတာ့မွ နားလည္ျခင္းမခံရမဲ့ ငါ့စိတ္ေတြကို<br />နားလည္ေနၾကတဲ့ပံုစံျဖစ္ဖို႕ ႀကိဳးစားေနေပးမယ္…..<br /><br />ေနျမင့္ရင္ အရူးရင့္တယ္လို႕ လူေတြေျပာေလ့ရွိၾကသလို<br />သန္းေခါင္ယံေတြဟာ ငါ့အတြက္မြန္းတည့္ခ်ိန္ေတြပဲလား<br />တျခားသူေတြလို ဂစ္တာသံနဲ႔ေခ်ာ့သိပ္ၾကသလို<br />ငါ့မ်က္ရည္ေတြကလည္း ညတိုင္းတာ၀န္မွ မပ်က္ခဲ့တာပဲ…..<br /><br />ေမ့ပစ္ခံေနရေပမဲ့ ငါမေမ့ပစ္ႏိုင္ပါဘူး<br />ႏွဳတ္ဆက္မသြားေပမဲ့ ငါလက္ျပေနရစ္ခဲ့ပါတယ္<br />ေနတတ္သင့္သေလာက္ေနတတ္ဖို႕ေတာ့<br />ဒီေန႕လိုေနမ်ဳိးေတြ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔အမ်ားႀကီးလိုအပ္ဦးမယ္………<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7342860314738302535-6335184146460260979?l=pyokhit.blogspot.com' alt='' /></div>ပ်ိဳေခတ္http://www.blogger.com/profile/12723424946272185116noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7342860314738302535.post-35189200635829459512010-01-29T06:14:00.000-08:002010-01-29T06:16:29.141-08:00မွားရင္းယြင္းရင္းနဲ႔ အမွားအယြင္းေတြ လုပ္ေနမိေနတယ္<br />ေနာင္တဆိုတာကို မုန္းမုန္းႀကီးနဲ႔ သိမ္းထားေနရတုန္းပဲ<br />ေပ်ာ္ေနတဲ့တခ်ဳိ႕သူေတြကိုၾကည့္ရင္း က်ဆံုးေနရတာပဲ<br />တခါတေလ မထူးမဲ့ဇာတ္ကိုလည္း ဆက္ေရးေနခ်င္မိေသးေပမဲ့<br />ဒီထက္ ပိုေ၀းမွာေၾကာက္လို႕ ဒီေနရာမွာရပ္ေနမိခဲ့ေတာ့တာပဲ………….<br /><br />ဒီေန႔႔ မ်ဳိသိပ္ေနရတဲ့ဘ၀ကို သေဘာက်တယ္<br />မနက္ဖန္ ငါ့စိတ္ထဲကဆႏၵေတြကို သိေစခ်င္ေနျပန္ေရာ<br />ငါ့ရင္ထဲမွာတစ္ေနရာရာလစ္ဟာသြားသလိုပဲ<br />တခါတေလ ဘာရွာလို႕ရွာေနမွန္းမသိဘူး<br />ငါဘာေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့တာလဲ…………<br /><br />အမွန္ကေတာ့ ရွိေနတာကိုတန္ဖိုးမထားတတ္<br />ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာကို ႏွေျမာေနတတ္ျပန္ေရာ<br />အႏိုင္ရတာေတြမ်ားလာရင္ အရွံဳးေပးတတ္ခ်င္တယ္တဲ့<br />လူေတြျဖစ္တတ္တဲ့ သဘာ၀ဆိုတာက ခက္သားပဲလား<br />အခု ငါအႏိုင္ျပန္လိုခ်င္ေနျပန္ၿပီ………..<br /><br />ဗီးနပ္စ္က ေသာၾကာၿဂိဳလ္ကိုစုိးမိုးတယ္တဲ့<br />ငါ့ရဲ႕ ေငြေရာင္ဗီးနပ္စ္တိုင္းက်ျပန္ေတာ့လည္း ခပ္မွဳိင္းမွဳိင္းခ်ည္းပဲ<br />ခပ္၀ါး၀ါး လေရာင္ေအာက္က ညသန္းေခါင္ေၾကာင့္လား<br />ခပ္မြဲမြဲၾကည့္မေကာင္းတဲ့ငါ့မ်က္လံုးေတြေၾကာင့္လား<br />ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးပါးျပင္ထက္ မ်က္ရည္ေတြေၾကာင့္လား…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7342860314738302535-3518920063582945951?l=pyokhit.blogspot.com' alt='' /></div>ပ်ိဳေခတ္http://www.blogger.com/profile/12723424946272185116noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7342860314738302535.post-18836317946285407592010-01-29T06:09:00.000-08:002010-01-29T06:12:04.702-08:00ခါးတယ္.... နာနာက်င္က်င္ကို ခါးတယ္....<br />ငိုရွဳိက္သံကလည္း ရပ္တန္႕ရခက္....<br />တခါတေလမွာ ေျပာင္းလဲမသြားဖို႕....<br />ေမွ်ာ္လင့္ေနတာကို ေမ့ပစ္ရတာ ဘ၀....တဲ့။<br /><br />ငိုမယ္.... အားရေအာင္ငိုခ်င္တယ္....<br />လြတ္လပ္စြာ ငိုခြင့္မရခဲ့....<br />တခါတေလမွာ လွ်ဳိ႕၀ွက္ျခင္းဟာ....<br />ဒဏ္ရာေတြကို အနာရင္းေစတာ အမွန္...ပဲ။<br /><br />ၿပံဳးတယ္.... လူေတြေရွ႕ေရာက္ေနတယ္....<br />အၿပံဳးေတြကို ဟန္ေဆာင္တတ္လာၿပီ....<br />တခါတေလမွာ ဒီအၿပံဳးေတြအစစ္မွဟုတ္ပါ့မလား....<br />ေတြးေတြးၾကည့္ရင္းပဲ အေျဖမထြက္ခဲ့တာ ၾကာၿပီ....ကြယ္။<br /><br />တခါတေလ ဘ၀ဟာခါးတယ္တဲ့ ....လူေတြေျပာၾကတယ္....<br />espresso double တခြက္ေလာက္မွ ခါးေလပါ့မလားလို႕....<br />စဥ္းစားၾကည့္ေနမိတယ္.... တကယ္ေတာ့ ဘ၀ရဲ႕ခါးသီးမွဳဟာ...<br />Researcher ေတြရွာမေတြ႕ေသးတဲ့ အခါးသက္ဆံုးေကာ္ဖီေစ့တမ်ဳိးပါပဲ .....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7342860314738302535-1883631794628540759?l=pyokhit.blogspot.com' alt='' /></div>ပ်ိဳေခတ္http://www.blogger.com/profile/12723424946272185116noreply@blogger.com0